به گزارش پایگاه خبری بهار وطن نیوز از تابناک، رحیم زاهدی، که ظاهراً در حوزه انرژی و فناوری فعالیت دارد، در استوری‌ای که به سرعت واکنش‌های گسترده‌ای به دنبال آورد، روایتی عجیب از ماجرای مادرش و برخورد با مقامات وزارت دفاع روایت کرد: «مادرم را به دلیل بی‌حجابی به فروشگاه وزارت دفاع راه ندادند. من هم به معاون وزیر دفاع زنگ زدم و شستمش، او هم گفت بیایید تا حضوری از شما عذرخواهی کنم!»

سبک نگارش این روایت — پر از لحنی خودستایانه و لحن از بالا به پایین است — برای بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی نه تنها عجیب، بلکه ناشایست سطح یک مسئول یا چهره علمی به نظر رسید. جایی که قرار بود داستانی از دفاع از حرمت مادری باشد، به نمایش قدرت شخصی و «شستن» یک معاون وزیر تبدیل شد؛ رفتاری که بیش از آنکه اقناع‌کننده باشد، حاکی از نوعی خودبرتربینی و بی‌توجهی به مرزهای حرفه‌ای و اخلاقی است.

تغییر ناگهانی بیوگرافی

اما ماجرای اصلی، فراتر از محتوای استوری، به هویت و سمت‌های ادعایی زاهدی بازمی‌گردد. پس از انتشار این پست، او بیوگرافی صفحه مجازی‌اش را تغییر داد، عناوین دولتی را حذف کرد و جمله‌ای از سعدی آورد: «عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد». این تغییر، به زعم بسیاری، روایتگر پایان یک دوره از بهره‌برداری از سمت  موهوم مشاورت وزیر نیرو است. اما اتفاقا در چنین جاهایی کار نهادهای نظارتی آغاز می شود.

فقدان هرگونه سند رسمی
گشت‌وگذار دقیق در اخبار انتصابات وزارت نیرو و منابع رسمی، هیچ اثری از حکم انتصاب رحیم زاهدی به عنوان مشاور وزیر نیرو نشان نمی‌دهد. عنوان «مشاور وزیر نیرو» که تا ساعاتی پیش در پروفایل او درج شده بود، اکنون محو شده است. حتی در ارتباط با سازمان بهینه‌سازی و راهبردی انرژی به ریاست اسماعیل سقاب اصفهانی، هیچ منبع رسمی و معتبری نام او را به عنوان مشاور نیاورده است. آنچه در برخی صفحات مرتبط با شبکه نخبگان -مجموعه زیر نظر زاهدی-، دیده می‌شود، عمدتاً به مدیریت خود او یا اطرافیانش برمی‌گردد و فاقد اعتبار مستقل است.

استورهای پیشین
البته لازم است مجموعه سقاب اصفهای نیز در این باره موضع خود را اعلام کند. مخصوصا این که بعد از داستان شدن این استوری، مطالب از محتوای استورهای قبلی وی در برخی صفحات منتشر شد. از جمله این که “اگر جای رضاپهلوی بودم شورای گذار از حکومت تاسیس میکردم و بعد مدیران و قضات نظام را تهدید میکردم و این‌گونه براندازی شکل می‌گرفت. ولی پهلوی بقدر من باهوش نیست که این‌ ایده را بداند”.

در استوری دیگر، اما خبر یک انتصاب در وزارت نیرو، جعل شده و به عنوان خبر انتصاب زاهدی به عنوان مشاور وزیر نیرو در فضای مجازی انتشار یافته است:

در این میان  روابط عمومی وزارت نیرو نیز صراحتاً اعلام کرده که چنین مشاوری در آن وزارتخانه وجود ندارد. این در حالی است که زاهدی مدت‌ها از این عناوین در صفحات مجازی و ارتباطات خود بهره برده و ظاهراً هیچ تذکر مؤثری نیز دریافت نکرده بود.

البته باید به نقاط قوت رزومه او اشاره کرد: زاهدی دارای مقالات علمی متعدد در حوزه مهندسی مکانیک و انرژی است، سابقه تدریس در دانشگاه‌هایی همچون تهران و علم و صنعت دارد و در شبکه نخبگان فعالیت‌هایی انجام داده است. این دستاوردها، خود به تنهایی ارزشمندند و شایسته تقدیر. اما تبدیل شدن به «مشاور» بدون حکم رسمی، دقیقاً همان آفتی است که اعتماد عمومی را به نظام اداری و علمی کشور خدشه‌دار می‌کند.

لیست مشاوران را بدهید
چگونه فردی بدون حکم رسمی، ماه‌ها یا حتی سال‌ها خود را مشاور وزیر و رئیس سازمانی کلیدی معرفی می‌کند؟ چرا نهادهای نظارتی و و اتر نیرو یا روابط عمومی مربوطه در این مدت سکوت اختیار کرده بودند؟ و مهم‌تر، آیا این ماجرا تنها یک نمونه پررنگ از پدیده‌ای شایع‌تر — یعنی «عنوان‌فروشی» مجازی و سوءاستفاده از اعتبار دولتی — است؟ آیا بهتر نیست وزارت نیرو و  دیگر وزارتخانه ها یک بار اسامی مشاوران وزرا با رسما اعلام کنند تا با تکرار چنین اتفاقاتی مواجه نباشیم؟ وزارت نیرو و دیگر وزارتخانه ها، چند گزینه دیگر شبیه به این گزینه در خود دارند؟

در شرایطی که کشور با چالش‌های جدی در حوزه انرژی، مدیریت منابع و حفظ اعتماد عمومی روبروست، چنین رفتارهایی نه تنها شأن نهادهای دولتی را پایین می‌آورد، بلکه به بدبینی اجتماعی دامن می‌زند. تهدید یک معاون وزیر دفاع و سپس انتشار عمومی آن، فارغ از محتوای ماجرا، نشان‌دهنده ضعف در فرهنگ مسئولیت‌پذیری و رعایت پروتکل‌های اداری است.

رحیم زاهدی اکنون حتی با صفحه ای که بعد از خبر اخیر، خصوصی شده و در دسترس عموم نیست، فرصتی دارد تا با شفاف‌سازی کامل و تمرکز بر دستاوردهای علمی واقعی‌اش، از این حاشیه عبور کند. اما دستگاه‌های مسئول نیز باید پاسخگو باشند: چرا نظارت بر استفاده از عناوین دولتی این‌قدر سست است؟