به گزارش پایگاه خبری بهار وطن نیوز، نشریه فارن پالسی در تحلیلی همزمان با میزبانی جام جهانی ۲۰۲۶، به بررسی جایگاه فوتبال در جامعه آمریکا پرداخته و استدلال می‌کند که این ورزش طی بیش از یک قرن گذشته به یکی از عرصه‌های اصلی مناقشه بر سر هویت ملی، مهاجرت و تعلق اجتماعی در ایالات متحده تبدیل شده است.

این گزارش یادآور می‌شود آمریکا در حالی میزبان جام جهانی فوتبال به همراه کانادا و مکزیک است که با دویست‌وپنجاهمین سالگرد استقلال این کشور همزمان شده است. با این حال، نویسنده معتقد است سیاست‌های مهاجرتی دولت دونالد ترامپ، که ورود اتباع برخی کشورها را دشوارتر کرده، تناقضی آشکار ایجاد کرده است؛ کشوری که میزبان بزرگ‌ترین جشن فوتبال جهان است، همزمان برای بخشی از هواداران همین رویداد موانع تازه ایجاد می‌کند.

فارن پالسی می‌نویسد ریشه این تناقض را باید در تاریخ فوتبال آمریکا جست‌وجو کرد. برخلاف بیسبال و فوتبال آمریکایی که به عنوان ورزش‌های بومی و بخشی از هویت ملی آمریکا معرفی شدند، فوتبال از ابتدا با مهاجران گره خورده بود. کارگران و مهاجران انگلیسی، ایرلندی، اسکاتلندی، آلمانی و مجارستانی در اواخر قرن نوزدهم این ورزش را به شهرهای صنعتی شمال شرق آمریکا آوردند و نخستین پایگاه‌های اجتماعی آن را شکل دادند.

به نوشته این نشریه، لیگ فوتبال آمریکا که در سال ۱۹۲۱ (۱۳۰۰ خورشیدی) تاسیس شد، در دهه ۱۹۲۰ به موفقیت قابل توجهی دست یافت و حتی از نظر تعداد تماشاگر با لیگ فوتبال آمریکایی رقابت می‌کرد. اما همزمان با افزایش احساسات ضد مهاجرتی و محدود شدن ورود مهاجران به آمریکا، جایگاه اجتماعی هواداران فوتبال نیز زیر سوال رفت. رکود بزرگ اقتصادی و فروپاشی این لیگ سبب شد فوتبال برای چند دهه به حاشیه رانده شود و عمدتاً در جوامع مهاجر باقی بماند.

فارن پالسی در ادامه به یکی از مهم‌ترین لحظات تاریخ فوتبال آمریکا اشاره می‌کند؛ زمانی که تیم ملی این کشور در جام جهانی ۱۹۵۰ (۱۳۳۰ خورشیدی) با شکست انگلیس شگفتی بزرگی رقم زد. با وجود اهمیت این پیروزی، رسانه‌های آمریکایی توجه چندانی به آن نشان ندادند و فوتبال همچنان جایگاه فرعی خود را در فرهنگ ورزشی آمریکا حفظ کرد.

در دهه‌های بعد، در حالی که فوتبال به زبان مشترک بسیاری از کشورهای تازه استقلال‌یافته و ابزاری برای دیپلماسی فرهنگی در دوران جنگ سرد تبدیل شده بود، آمریکا ترجیح داد بر ورزش‌هایی مانند بیسبال تمرکز کند. به اعتقاد نویسنده، این رویکرد باعث شد فوتبال نتواند همانند بسیاری از نقاط جهان به بخشی از هویت ملی آمریکایی‌ها تبدیل شود.

این گزارش همچنین به تلاش‌های دهه ۱۹۷۰ (۱۳۴۹ خورشیدی) برای محبوب‌سازی فوتبال در آمریکا اشاره می‌کند. لیگ فوتبال آمریکای شمالی با جذب ستاره‌هایی همچون پله تلاش کرد این ورزش را به جریان اصلی فرهنگ آمریکایی وارد کند. با این حال، تغییر برخی قوانین بازی برای سازگار کردن آن با سلیقه مخاطبان آمریکایی نشان می‌داد که فوتبال همچنان به عنوان ورزشی خارجی تلقی می‌شود.

به باور فارن پالسی، نقطه عطف بعدی با میزبانی جام جهانی ۱۹۹۴ (۱۳۷۳ خورشیدی) و تاسیس لیگ حرفه‌ای فوتبال آمریکا رقم خورد. گسترش تلویزیون‌های ماهواره‌ای و اینترنت نیز باعث شد میلیون‌ها آمریکایی به تماشای رقابت‌های باشگاهی اروپا روی آورند. در نتیجه، فوتبال به تدریج با جهانی‌شدن، سفرهای بین‌المللی و فرهنگ طبقه متوسط تحصیل‌کرده آمریکا پیوند خورد.

نویسنده تاکید می‌کند همین ویژگی، فوتبال را وارد جنگ‌های فرهنگی آمریکا کرد. از نگاه بسیاری از محافظه‌کاران، علاقه به فوتبال نشانه نزدیکی به ارزش‌های جهانی‌گرایانه و فاصله گرفتن از سنت‌های آمریکایی تلقی شد. در مقابل، طرفداران فوتبال این ورزش را نمادی از تنوع فرهنگی و ارتباط با جهان خارج می‌دانستند.

فارن پالسی همچنین به نقش مهاجران آمریکای لاتین در رشد فوتبال اشاره می‌کند و می‌نویسد میلیون‌ها نفر در آمریکا طرفدار تیم ملی مکزیک و رقابت‌های باشگاهی این کشور هستند. این در حالی است که همین جوامع مهاجر در سال‌های اخیر بیش از دیگران تحت تاثیر سیاست‌های سختگیرانه مهاجرتی دولت ترامپ قرار گرفته‌اند.

این تحلیل در پایان نتیجه می‌گیرد که جام جهانی ۲۰۲۶ تنها یک رویداد ورزشی نخواهد بود، بلکه بار دیگر پرسشی قدیمی را در برابر جامعه آمریکا قرار خواهد داد؛ اینکه چه کسانی آمریکایی محسوب می‌شوند و هویت ملی این کشور چگونه تعریف می‌شود. از نگاه نویسنده، فوتبال طی ۱۵۰ سال گذشته همواره صحنه‌ای برای طرح این پرسش بوده و اکنون نیز در میانه شکاف‌های سیاسی و فرهنگی آمریکا، همان نقش را ایفا می‌کند.