یادداشت بهاری که داغ شد…

✍️ به قلم مهدی رستمی گلوجه
مدیر مسئول و صاحب امتیاز بهار وطن

ده روز پیش از آن حادثهٔ سهمگین یا #ترور خادمان ملت که کشور را در ماتم فرو برد، ویژه‌نامه شورای اسلامی استان آذربایجان شرقی را منتشر کردیم که در آن شماره از شهید جمهور حضرت آیت الله رئیسی، شهید ایت الله آل هاشم نماینده ولی فقیه در استان و شهید 🌷 دکتر مالک رحمتی استاندار مردمی وقت مطالبی منتشر نمودیم ولی غافل از غم آتی و شهادت خدمتگزاران صدیق.
آن روز هنوز هیچ دل به اندوه نیالوده بود، هیچ دیده نگران نبود و هیچ‌کس گمان نمی‌برد که آن برگ‌های ساده و سپید به زودی رنگی از اندوه ابدی به خود خواهند گرفت.

امروز که آن ویژه‌نامه را ورق می‌زنیم دیگر تنها یک شماره از نشریه نیست بلکه صفحه‌هایی است آغشته به یاد و غربت که هر کلمه‌اش عطر حضور نازنین عزیزانی را دارد که رفتند تا در خاطرهٔ تاریخ بمانند.
صفحه‌هایی که دیگر هرگز تکرار نخواهند شد.
برگه‌هایی که به‌یادگار مانده‌اند تا شهادت بدهند بر روزهایی که با ایمان، صداقت و مهر گذشت.
سرنوشت چه صحنه‌های شگفتی می‌نویسد…
آن ویژه‌نامه ماند، اما صاحبان نام‌هایش جاودانه شدند و ما مانده‌ایم با دفتر خاطراتی که هر ورقش بوی دلتنگی می‌دهد و هر جمله‌اش دردی کهنه را تازه می‌کند.

آن روز این ویژه‌نامه برای ما فقط یک شماره‌ی دیگر از بهار وطن بود
اما امروز همان صفحات ساده به برگ‌هایی ماندگار و تاریخی در آرشیو نشریه تبدیل شده‌اند.
برگ‌هایی که هر بار ورق می‌خورند آتش دلتنگی را در جانمان تازه می‌کنند و همچون خنجری از جنس یاد و خاطره دل‌ها را می‌سوزانند.

چه زود تصویر لبخندها به قاب یادها پیوست و چه تلخ نام‌های آشنا به فهرست جاودانه‌رفتگان اضافه شد.
امروز آن ویژه‌نامه دیگر فقط یک شماره‌ی مطبوعاتی نیست
سنگ‌نوشته‌ای است از جنس کاغذ، یادگاری پرحسرت از روزهایی که بازنمی‌گردد.

یاد آنان که رفتند اما نامشان نه در بهار وطن بلکه در دل انسانهای این مرز و بوم جاودانه ماند، گرامی و چراغ راه فردای ما باد.
روحشان شاد و راهشان ادامه‌دار…